Wynagrodzenia pracowników WOT

W trakcie rozmów w Ministerstwie pojawiły się informacje o potrzebie wzmocnienia struktur jednostek organizacyjnych Wojsk Obrony Terytorialnej. Zasadnym wydaje się więc przedstawienie aktualnego obszaru wynagradzania tych pracowników, bo niewątpliwie są tam zatrudniani pracownicy RON ale jakże odmienne jest do nich podejście Ministerstwa, w kontekście kształtowania płac pracowników wojska zatrudnionych w jednostek organizacyjnych pozostałych rodzajów sił zbrojnych.

Na rok 2018 dla planowanych wówczas 365 pracowników WOT zabezpieczono w decyzji budżetowej wynagrodzenia osobowe na poziomie 26.203 tys. zł, co kształtowało przeciętną kwotę wynagrodzenia na poziomie… 5.982 zł, co – w naszej ocenie – stanowiło naruszenie postanowień § 10 decyzji Nr 141/MON z 2016 r.

W tej sprawie zwróciliśmy się z pismem do Pełnomocnika MON o powody tak znacznych dysproporcji w kształtowaniu wynagrodzeń tych pracowników, w stosunku do pracowników pozostałych rodzajów sił zbrojnych. Odpowiedzi nie uzyskaliśmy do dnia dzisiejszego ale w międzyczasie nastąpiła nowelizacja decyzji Nr 141/MON, która podwyższyła zatrudnienie bazowe WOT do poziomu 585 stanowisk od 27 lipca 2018 r. co sprawia, że średnioroczna liczba stanowisk dla WOT ostatecznie osiągnęła w 2018 r. poziom 457 stanowisk (7 miesięcy po 365 + 5 miesięcy po 585)/12. Uwzględniając ten fakt, zaplanowane na 2018 r. środki pozwoliły wynagradzać tych pracowników po średniej kwocie na poziomie 4.778 zł – co i tak jest znacznie powyżej poziomu wynagrodzeń pracowników pozostałych RSZ.

Nadszedł rok 2019. W tegorocznej decyzji budżetowej dla 585 pracowników WOT zabezpieczono już w budżecie środki na wynagrodzenia osobowe w kwocie 39.436 tys. zł. Stanowi to wzrost w stosunku do roku poprzedniego o ponad 50%! Obecnie planowane przeciętne wynagrodzenie pracowników WOT kształtowane jest na poziomie… 5.618 zł a trzeba wskazać, że żadna z wymienionych powyżej wartości przeciętnych nie uwzględnia kwoty dodatkowego wynagrodzenia rocznego (DWR). Wynika z tego, że w bieżącym roku przeciętny planowany poziom wynagrodzenia tych pracowników wraz z DWR przekracza 6 tysięcy złotych!

W trakcie rozmów w Ministerstwie nie potrafiono nam wskazać uzasadnienia dla takiego kierunku działania. Stąd autentycznie mamy wątpliwości, czy zwiększenie budżetu płac dla pracowników WOT jest rzeczywiste, czy też jest swego rodzaju formą “ukrycia” rezerw występujących w obszarze wynagrodzeń w czasie, gdy prowadzone są trudne rozmowy o podwyżkach płac pracowników wojska w roku bieżącym?! Przecież budżet w przypadku wynagrodzeń pracowników WOT wzrósł w stosunku do roku poprzedniego… o niebagatelną – jak na liczbę 585 pracowników – kwotę ponad 13 mln zł! A z przedstawianej nam prezentacji wynika, że… z rezerwy pozostającej obecnie u Ministra – zakłada się kolejne wzmocnienie kadrowe w WOT i angażowanie w ten obszar dodatkowych środków na płace pracowników WOT.

Zdajemy sobie sprawę, jak trudno wojskowym pracodawcom realizować zadania w sytuacji, gdy ok. 3 tysiące stanowisk pracowników ron jest nieobsadzonych a dodatkowo dochodzą jeszcze zadania w związku z wakującymi stanowiskami żołnierzy, bądź w zastępstwie za żołnierzy, którzy aktualnie przebywają na kursach, szkoleniach i innych absencjach – których zadania w konsekwencji są przenoszone do realizacji na pracowników ron.

Wiemy, jak trudno – przy obecnym poziomie płac – pozyskać nowych pracowników z zewnątrz. Ale czemu mają służyć działania podejmowane w tym zakresie przez MON i to nie mające żadnego merytorycznego uzasadnienia?! Bo przecież nie można uznać za uzasadnienie tworzenie struktur nowego rodzaju sił zbrojnych – Wojsk Obrony Terytorialnej, kosztem obsadzenia struktur jednostek pozostałych RSZ czy jednostek zabezpieczenia logistycznego.

Działając w ten sposób, pod koniec ubiegłego roku MON poszukiwał dodatkowo rezerw w obszarze płac i wręcz administracyjnie obniżał dotychczasowe fundusze płac pracowników zatrudnionych w RBL-ogach i innych jednostkach. Były to działania prowadzone pod pozorem poszukiwania oszczędności na tzw. “ścianę wschodnią”. W ich wyniku obecnie dochodzą do nas sygnały, że pracodawcy straszą swoich pracowników zwolnieniami, które mają niebawem nastąpić.

Co więcej, te poszukiwania sprawiają również, że niejako „od środka” rozbija się dobrze funkcjonujące rozwiązania systemowe w obszarze wynagradzania pracowników TOAW, które z takim trudem były wdrażane w roku 2012 – w drodze wybiórczego skreślania stanowisk pracy w tożsamych jednostkach organizacyjnych i dociążania dodatkowymi obowiązkami innych pracowników, którzy pozostają w zatrudnieniu.

Dlatego nie godzimy się z sytuacją, że “potrzebę” ukompletowania stanowisk pracowników WOT realizuje się poprzez tak radykalne podniesienie poziomu ich płac, tj. ponad kwoty wynagrodzeń, jakie otrzymują pracownicy na porównywalnych stanowiskach w pozostałych RSZ co stanowi naruszenie postanowień § 10 decyzji Nr 141/MON z 2016 r. Stanowi on, że: „przypadku sformowania nowej jednostki organizacyjnej (…), fundusz wynagrodzeń przydzielany będzie z uwzględnieniem: wielkości przyznanej tej jednostce limitu zatrudnienia bazowego, poziomu średniego wynagrodzenia występującego w porównywalnych pod względem specyfiki realizowanych zadań jednostkach organizacyjnych, struktury zatrudnienia tworzonej jednostki” – stąd uważamy, że takie działanie odbywa niewątpliwie kosztem poziomu płac pozostałych pracowników resortu!

Moglibyśmy jeszcze zrozumieć tę sytuację, gdyby w WOT na stanowiskach cywilnych byli zatrudniani sami dyrektorzy i kierownicy komórek wewnętrznych ale przecież tak nie jest. Jesteśmy świadomi, że zasadnicza część obecnych pracowników WOT “uciekła” od innych wojskowych pracodawców, skuszona lepszymi zarobkami. Niektórzy z nich objęli nawet niższe stanowiska od dotychczas zajmowanych ale za znacznie wyższe wynagrodzenie.

Czy taka jest polityka MON w obszarze wynagradzania pracowników ron? (MK)

Z ostatniej chwili:

Gdy ten temat ukazał się na stronie TARCZY w komentarzach pod jedną z aktualności, w wojskowej wewnętrznej sieci internetowej pojawiły się wpisy o jego nieprawdziwości, chociaż wszystkie zawarte tam dane można odnaleźć w decyzjach Ministra Obrony Narodowej, bądź ustalić we własnym zakresie dokonując prostych obliczeń.

Teraz, gdy są już znane informacje ze sprawozdań finansowych za rok 2018, w tym dane ze sprawozdania o zatrudnieniu i wynagrodzeniach Rb-70 przekazywanego do Ministerstwa Finansów – można ten tekst zweryfikować. Ze sprawozdania wynika, że przeciętne wynagrodzenie pracowników cywilnych WOT za 2018 r. osiągnęło poziom znacznie wyższy niż np. poziom płac pracowników Wojsk Lądowych. Relację poziomu średnich płac pracowników zatrudnionych w jednostkach rodzajów sił zbrojnych i Żandarmerii Wojskowej do poziomu średnich płac pracowników WOT można znaleźć TUTAJ.

Z załączonej tabeli wynika, że pracownicy cywilni WOT zarabiali w ubiegłym roku więcej nawet od pracowników cywilnych zatrudnionych w Żandarmerii Wojskowej. Według posiadanej przez nas wiedzy, jest to pierwsza taka sytuacja w historii wynagradzania pracowników, że pracownicy danego rodzaju sił zbrojnych zarabiają więcej niż pracownicy cywilni zatrudnieni w Żandarmerii Wojskowej. Dotychczas to oni otrzymywali wyższe płace od pracowników RSZ.

Ze sprawozdań wynika również, że stopień obsadzania stanowisk pracowników cywilnych w Wojskach Obrony Terytorialnej już w zasadzie jest na ukończeniu, bo na koniec ubiegłego roku obsadzonych zostało prawie 94% stanowisk zaplanowanych dla pracowników cywilnych tych wojsk. Należy więc zakładać, że w bieżącym roku przeciętny poziom wynagrodzeń tych pracowników – wraz z DWR – tylko nieznacznie przekroczy zaplanowaną na rok 2019 kwotę ponad 6 tysięcy złotych.

Autorzy wpisów w wojskowej wewnętrznej sieci internetowej wskazują, iż nie otrzymują wynagrodzeń na takim poziomie i domagają się podjęcia w tym zakresie działań ze strony związków zawodowych. Związki jednak nie mają możliwości zasięgania informacji o poziomie wynagrodzeń poszczególnych pracowników bez ich zgody, stąd uważamy za zasadne podjęcie działań w tym zakresie przez właściwe komórki organizacyjne Ministerstwa. O tym rozmawialiśmy już w trakcie spotkania w MON w dniu 14 lutego 2019 r., bo nasze pismo w tej sprawie – skierowane do Pełnomocnika MON w lipcu ubiegłego roku – nadal pozostaje bez odpowiedzi… (MK)